سيد رضى آورده نقل نموده است . 6 - ابو الحسن مسعودى در كتاب مروج الذهب 1 ابو الحسن مسعودى - مروج الذهب - ج 2 ص 425 ج 2 ص 425 بخشى از آن را ذكر كرده . 7 - ابن شعبة در كتاب تحف العقول 1 ابن شعبة - تحف العقول - ص 197 تحت عنوان وصيت امام بفرزندش حسن ( ع ) ص 197 تحت عنوان وصيت امام بفرزندش حسن ( ع ) ، هنگام وفات ، قسمتى از آن را آورده . 8 - مرحوم صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه 1 صدوق - من لا يحضره الفقيه - ج 4 ص 141 ج 4 ص 141 اين وصيت را مبسوطتر از آنچه در نهج البلاغه است آورده . بعد از شريف رضى هم اين وصيت را عده زيادى نقل كرده‌اند . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - ج 3 ص 379 تا 380 ج 3 ص 379 - 380 ) ( 487 . ) روزى كه جنك بين سپاه امام ( ع ) و معاويه سخت درگير شده بود كه شب آن را ليلة الهرير مىنامند و معاويه بر اساس پيشنهاد عمرو عاص قرآنها را بر نيزه كرد و اختلاف بين سپاه عراق انداخت ، معاويه نامه‌اى به امام ( ع ) نوشت ، نامه مورد بحث و پاسخ آن مىباشد . اين نامه را ابراهيم ابن ديزل در كتاب صفين 1 ابراهيم ابن ديزل - صفين - و نيز نصر ابن مزاحم در كتاب صفين 1 نصر ابن مزاحم - صفين - ص 493 ص 493 نقل كرده‌اند . احمد ابن اعثم كوفى در كتاب الفتوح 1 احمد ابن اعثم كوفى - الفتوح - ج 3 ص 322 ج 3 ص 322 نيز آن را آورده است ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - ج 3 ص 382 تا 384 ج 3 ص 382 - 384 ) البته آنچه مرحوم رضى نقل كرده قسمتى از آن نامه است . ( 488 . ) اين نامه چنان كه در شرحهاى نهج البلاغه ( در عنوان نامه ) آمده امام ( ع ) به معاويه نوشته ولى از توضيحات شروح بر مىآيد كه اين نامه‌اى بوده كه امام ( ع )